De bewoners van Loka Kasih

Toen in 1983 de adoptie werd stop gezet, waren er 40 kinderen in het tehuis. Toen waren ze tussen de 0 en 2 jaar. Voor een groot deel zijn de kinderen wel naar school gegaan, maar hebben niet altijd de school kunnen afmaken. Met behulp van bijlessen is geprobeerd de kinderen nog zo veel mogelijk mee te geven. Een onderwijzers echtpaar gaf deze kinderen les in een voor dit doel aangepaste ruimte in het tehuis. De kinderen die niet meer naar school gingen, probeerden een vak te leren om later zelfstandig te kunnen leven. Ze deden werkervaring op door middel van stage in en buiten het tehuis.

Al voor het overlijden van Jeanne in 1994 hebben Sally en Ronald Tumewu de dagelijkse leiding van het tehuis Loka Kasih. De kinderen beschouwen hen dan ook als vader en moeder. Als er problemen waren met de opvoeding van de kinderen praatte Sally met de kinderen. Alle kinderen hadden taken in het huishouden ook de kinderen die toen naar school gingen. Om de kinderen met geld te leren omgaan, kregen ze een klein beetje zakgeld. De kinderen van Loka Kasih groeiden in een goede omgeving op maar zijn daardoor nogal beschermd. Toen ze ouder werden, moeten ze meer in de maatschappij leren leven. Voor veel kinderen was op een gegeven moment die tijd aangebroken. 
Ook gingen de kinderen wel mee met de gasten en vrienden van de familie Tumewu wanneer deze bijvoorbeeld naar een zwembad gingen of boodschappen gingen doen. Soms met de hele groep of soms met een klein groepje.  Inmiddels zijn ze nu volwassen. Een paar volgen nog een vervolg opleiding. De anderen zijn aan het werk, zowel binnen als buiten het tehuis. Het is erg moeilijk voor hun om een goede baan te vinden. En deze baan te houden. Een aantal werken bij Ronald in de garage of werken voor het gastenverblijf. 
Tevens wonen een aantal nu buiten het tehuis. Sommigen zijn getrouwd en hebben inmiddels nu zelf kinderen. Helaas is het voor hun soms moeilijk rond te komen. Ze ontvangen net genoeg om hun huur te betalen en er blijft dan nog weinig over voor voedsel en helemaal voor kleding. Gelukkig kunnen ze nog altijd terug vallen op hun thuis basis. Waar ze altijd welkom zijn.